Televisie- en Radiomuseum Het William S. Paley Televisiefestival:
Dit lijken echt de werknemers van een noodlijdend papierbedrijf.
Wat ik graag wil weten... Dit is een heel andere comedy dan die we gewend zijn.
Het is grappig, je kan er hardop om lachen en het zit heel goed in elkaar.
Hoe verliep het schrijfproces?
Vooruit dan maar. Dat verschilt.
Aan de aflevering 'Cocktails' hebben we niks meer herschreven...
...maar soms herschrijven we juist veel.
Maar de meeste tijd gaat zitten in het bedenken van wat er moet gebeuren.
Het lijkt wel een doorlopende verhaallijn.
En je volgt het verhaal tussen Pam en Jim en tussen Michael en Jan.
Werk je dat helemaal uit?
Weet je hoe het hen vergaat in de rest van het seizoen, of een deel daarvan?
We denken drie, vier afleveringen vooruit.
We willen wel wat vooruit denken, want dat maakt het schrijven makkelijker.
Maar we hadden genoeg noodsessies waarin we snel iets moesten verzinnen.
We zijn acht tot tien weken bezig voordat we met filmen beginnen.
En dan beslissen we wat er met Michael gaat gebeuren en met Jim en Pam.
En dat is nog maar voor een half seizoen.
En daarna ben je de lul en moet je weer om de tafel gaan zitten.
We zijn nu een maand aan het filmen, en nu weten we hoe alles zal lopen.
Maar twee weken geleden nog niet.
De eerste afleveringen na de pre-productie zijn gepolijste edelstenen.
Als die op zijn, en dat is al snel, is het... - Paniek.
Maar dan gaan we improviseren en dat is net zo grappig, hoop ik.
Hoe maak je de biechten? De stukjes waar ze in de camera spreken.
Schrijf je daar elk woord van uit...
...of leven de acteurs zich zo in dat ze iets kunnen improviseren?
Tijdens de opnamen van de pilot, belde Greg me 's avonds...
...en toen dacht ik dat hij me wilde ontslaan. Echt waar.
De uitvoerend producent belt dan toch alleen als er slecht nieuws is?
Maar hij belde over de monoloogjes die ik de dag erna moest doen...
...en hij wilde dat ik wat over Roy en over onze relatie vertelde.
Hij gaf me geen tekst en wilde gewoon zien wat ik zelf zou verzinnen.
Toen bleek dat dit een aparte serie was en dat ze onze mening respecteerden.
We werden meteen bij het creatieve proces betrokken, en dat is nog steeds.
B.J. Vroeg me een keer of ik nog iets herinnerde uit m'n jeugd...
...dat we voor Pam konden gebruiken.
Ik had vroeger een boekje over een meisje met een toren in haar huis...
...en dat wilde ik ook.
En dat heeft hij gebruikt in een aflevering dat Pam een dakterras wilde.
Leuk dat ze ons daarin betrekken.
Uiteindelijk moeten ze het helemaal zelf gaan doen.
Deze serie is weer wat nieuws op de Amerikaanse tv.
Eerst had je 'Cheers' en 'The Mary Tyler Moore Show'...
...en die comedy's gingen ook over verschillende mensen op hun werk.
En tot deze serie kwam...
...waren er niet veel van dat soort series op de grotere zenders te zien.
Jullie hebben dus een heel vruchtbaar gebied aangeboord...
...want op kantoor moet je juist beleefd zijn en je mag er niet gek doen...
...je mag geen ongepaste, raciaal getinte opmerkingen maken.
Maar dat gebeurt wel en daarom bestaat de afdeling personeelszaken ook.
Het is vast fijn dat andere series niets met deze onderwerpen doen.
Klopt.
Hoe kan het dat veel schrijvers en producers ook in beeld te zien zijn?
De meeste schrijvers zijn ook acteur.
Ik zocht schrijvers die ook konden acteren.
En bij het zoeken naar acteurs zochten we mensen die konden improviseren.
Dus we zitten daar nu in feite precies tussenin.
Was het voor degenen die schrijven en spelen een stimulans...
...om aan een serie te werken waarin ze zoeken naar schrijvers die ook acteren...
...of naar acteurs die ook creatief gezien wat hebben in te brengen?
Het was bijvoorbeeld leuk te zien hoe Paul zich ontwikkelde.
We zagen het al voor ons hoe grappig hij zou zijn in de serie.
Hij sloeg de spijker echt op z'n kop. - Hij slikte steroïden.
Hij was heel verdacht.
Dit is echt gebeurd. Tijdens het filmen van de tweede aflevering...
...zei Paul één keer iets in één scène.
Kevin Riley, het hoofd van NBC, zag dat stukje en hij wilde die rooie er vaker in.
En nu is hij Toby Flenderson.
Gefeliciteerd. - Dank je.
Ik wilde eigenlijk comedyschrijfster worden.
En Greg nam me aan op basis van m'n imitatie van Ben Affleck.
Hij is zo ongeveer het tegenovergestelde van Kelly Kapoor.
Ze is superdom, dus ik vond het wel leuk dat Greg meer in me zag...
...dan alleen een macho meid die een grote eikel kan nadoen.
Niet dat Ben Affleck een eikel is... O, jeetje.
Je geeft verschrikkelijke interviews. Je praat te veel.
Hoe zag hij een dom meisje in je?
Hoe zag hij een doofstomme Amish in jou?
Steve, je hebt al een hoop sukkels gespeeld.
Hoe springt Michael Scott eruit in de erelijst van sukkels die je gespeeld hebt?
Hoe lang heb je over die vraag nagedacht?
Ik stond in de file. - De erelijst van sukkels.
Hij is iemand die overduidelijk geen goed zelfbeeld heeft.
En als hij ooit maar een fractie ziet van wie hij werkelijk is...
...zal z'n kop ontploffen.
Ricky zei dat al over zijn personage en dat geldt ook voor Michael Scott.
Als je geen Michael Scott kent, ben je zelf Michael Scott.
Meer zeg ik vanavond niet.
Meer heb ik niet voorbereid.
Nee, het is echt leuk om te spelen.
Hij kan bijna alles ongestraft zeggen...
...en de schrijvers hebben het heel knap geschreven.
Hij kan ontzettend beledigende dingen zeggen...
...terwijl het niet eens z'n bedoeling is om iemand te beledigen.
De eerste aflevering van dit seizoen heette 'Gay Witch Hunt'.
Dat was echt een mooie aflevering, want Michael is niet zozeer een homofoob...
...hij snapt de wereld gewoon niet. Dat zijn twee heel verschillende dingen.
Hij is niet zozeer een racist of een homofoob, of een seksist...
...maar hij heeft gewoon geen referentiekader.
Hij is niet in staat om het te begrijpen.
En als hij er toch wat van lijkt te begrijpen...
...heeft hij het verkeerd en dan wordt het totaal iets anders.
Maar volgens mij is hij best een fatsoenlijk persoon die z'n best doet.
Alleen lukt het nog niet helemaal.
Welke aanwijzingen stonden er in het script bij dat lip-raak-moment?
Dat was vast de eerste televisiekus tussen twee mannen om 20.30 uur.
Die is genomineerd voor beste homokus.
Heeft de zender daar problemen mee gehad?
Dat stond niet eens in het script.
Ik wil het nog wel even naspelen.
In het script stond dat hij...
...dat Michael Oscar zou kussen, maar die zich zou wegdraaien...
...en dan zou hij hem op z'n wang raken.
We hadden een paar takes opgenomen...
...maar toen liet Steve Oscar niet meer wegdraaien.
En hij kwam steeds dichterbij.
Wij speelden in die scène de werknemers die naar hun baas keken...
...die iemand probeerde te kussen. En hij kwam steeds dichterbij.
En het werd steeds enger.
Toen zaten we daar ineens als gewone mensen...
...die keken naar twee collega's die elkaar gingen kussen.
Op een gegeven moment ging hij te ver en toen had ik iets van: Die rotzak.
Toen hij zo dichtbij kwam, had ik al in de gaten wat er ging gebeuren.
En iedereen zat te lachen, maar ze bleven ons filmen.
Iedereen bestierf het.
En dan had hij ook nog eens een linnen pak aan en ik voelde zijn erectie.
Dat was niet gepland, absoluut niet.
Ik weet het nog heel goed. Heel grappig.
Het moeilijkste vond ik nog dat ze buiten ons medeweten om...
...spotjes lieten zien van het einde van de romantische casino-avond.
Hoe gaat het verder met Jim en Pam?
Het was zo'n zoete reclame met vioolmuziek en al.
En toen ik die spotjes zag, wist ik wat we konden verwachten.
Dat was verschrikkelijk.
Als Michael Scott zegt dat hun kantoor de Amerikaanse droom is...
...of als hij weer zo'n speech vol clichés houdt, gelooft hij dat echt?
Volgens mij gaat hij 's avonds naar huis en dan verzint hij z'n grapjes...
...en denkt hij na over welke versie van dezelfde das hij morgen om doet.
Volgens mij leeft hij daarvoor en gelooft hij het ook echt.
Dat is iets concreets voor hem waar hij zich aan kan vasthouden.
Dwight Schrute, assistent-regiomanager van Dunder Mifflin Scranton.
Ik weet nog dat ik Greg al vroeg in het begin belde of mailde...
...dat Dwight geen irritante schurk moest worden.
En toen stuurde Greg me een paginalange ode aan Dwight.
Over hoe hij Dwight voor zich zag in 'The Office'.
Die moet ik eigenlijk op internet zetten.
Hij heeft blijkbaar een voorliefde voor hiërarchieën.
Dat is me altijd bijgebleven en als ik een keer vastzit in een scène...
...denk ik aan de voorliefde voor hiërarchieën en dan gaat het weer goed.
Volgens mij is Dwight niet boos op het systeem. Hij is er juist dol op en...
...hij zou een hele goede nazi zijn geweest.
Oscar mag zoiets toch ook zeggen?
Ik had een optreden in het winkelcentrum van Steamtown.
Dat was echt heel apart.
Ik werd door Scranton gereden in een lange Hummer door de burgemeester.
Ik heb Greg gebeld zodat hij met de burgemeester kon praten.
Die smeekte hem om in Scranton te filmen.
Ze zijn daar helemaal weg van onze serie.
Ik voelde me daar net Justin Timberlake.
Er stond een rij mensen door het winkelcentrum tot aan buiten.
Ik had het een keer over Dwights kapsel op de radio...
...en dat ze dat voor zes dollar moesten aanbieden.
Grote doeken met 'Dwight-kapsel, zes dollar'.
Er stonden vijf fans met Dwight-kapsel naar hun haar te wijzen.
Hun haar zat ook zo.
Dat was te gek en de mensen daar zijn echt dol op onze serie.
Ik ben ook benoemd tot erehulpsheriff.
Echt waar. Ik moet alleen m'n penning nog ophalen.
Ze moeten nog een foto maken. En ik ben ook benoemd tot erepolitieagent...
...en niet te vergeten tot erewinkelcentrumbeveiliger.
Dus nu heb ik een penning van het winkelcentrum in Steamtown.
Ze zijn echt weg van de serie en ook van alle details.
Zo van: Daar is Poor Richard's, daar wil je niet heen.
Van dat soort dingen.
Randall, het belichten is vast een uitdaging.
Het lijkt alsof de mensen goed belicht worden...
...maar dat moet ook op HD en DVD zichtbaar zijn.
Heb je daar speciale trucs voor?
We proberen het er mooi uit te laten zien, maar ook weer niet te mooi.
Het kantoor is een deprimerende plek...
...maar ik wil het ook deprimerend laten lijken en ik gebruik mat licht...
...want anders ziet het er te dynamisch uit.
Randall is een goede regisseur en een goede director of photography...
...en hij houdt de camera vast en is zo een extra personage.
Hij weet heel goed wanneer hij naar een ander moet overschakelen.
En zijn timing is belangrijk in comedy's.
Wanneer laat je zien wat hij denkt en wanneer film je een ander?
Hij is een onzichtbaar personage.
Als acteur vind ik dat ook leuk aan de serie.
De ene keer wijst de camera die kant op...
...en dan gaat hij ineens achter zich filmen.
Je moet altijd geconcentreerd zijn en opletten, en dat is leuk en spannend.
We worden net zo vaak verrast als het publiek.
Karen laat het personage van Jim weer mooi opbloeien waardoor hij...
Waar is hij eigenlijk? O ja, hij neemt die film met George Clooney op.
Sorry, dat ik je onderbrak.
Dat brengt me bij de vraag, en ik zal niet de eerste zijn die erover begint...
...maar het lijkt onderling erg goed te klikken met de cast.
Het klikt heel goed, ook naast de set.
En dat komt doordat wij allemaal in deze serie geloofden...
...terwijl anderen erover twijfelden.
Veel fans van de originele serie snapten het niet.
Zelfs m'n agent snapte niet dat ik dit wilde, maar mij leek het juist leuk.
We hebben het samen zien groeien en zijn trots op wat we hebben gebouwd.
En daardoor hebben we die band met elkaar.
En dit zijn fijne collega's.
Ik heb ooit op een kantoor gewerkt...
...en dan kijk je 's morgens rond en dan baal je dat iedereen nog leeft.
En bij deze groep heb ik dat niet. Dan ben ik juist blij als ik ze 's morgens zie.
Het is apart dat ik iemand speel die wel baalt dat iedereen nog leeft.
Dat is een mooie verandering en ik ben tevreden.
Wat ik als acteur ook fijn vind aan deze groep...
...en uit ervaring weet ik dat er vertrouwen voor nodig is om zoiets te ontwikkelen...
...dat is dat de acteurs elkaar allemaal goed aanvullen.
We regisseren niet, maar we vertrouwen elkaar genoeg om te zeggen...
...dat de ander even wat moet uitproberen of dat jij een andere tekst wil gebruiken.
Bij veel acteurs kan je daar niet mee wegkomen...
...maar dat lijkt wel bij deze serie te horen.
Voor acteurs is dat heel speciaal om dat zo mee te maken.
Daar wil ik nog wat aan toevoegen.
Dankzij Greg Daniels is de sfeer op de set heel apart en speciaal.
Ik was in eerste instantie aangenomen als een gastacteur...
...maar Greg behandelde iedereen op de set gelijk. Iedereen was even belangrijk.
Er wordt naar iedereen geluisterd en iedereen wordt gerespecteerd.
En dat is nog steeds zo, en dat werkt heel inspirerend en dat is heel speciaal.
Inderdaad. - Dat komt... Dank je.
Dat komt ook doordat ik zo lui ben.
Ik probeer hen mijn eigen problemen op te laten lossen.
Na zes afleveringen dacht ik dat het voorbij was.
Ik heb toen twee dagen gehuild, omdat ik dacht dat ik hen nooit meer zou zien.
Al na zes afleveringen wilde ik hen allemaal uitnodigen voor een barbecue...
...en ik wilde hen ook zien in m'n vrije tijd.
Ik baalde al dat ik niet meer betaald zou krijgen...
...om zeventig uur per week met hen om te gaan.
Het is echt een feestje. - Maar die dag zal ooit komen.
Het is zo leuk... - We willen nu wel een barbecue.
Die komt er wel. Volgende week beginnen we aan de vijftigste aflevering.
Pak aan, Engelse versie. - Daar wil ik nog wat aan toevoegen.
Toen we laatst aan aflevering vijftig begonnen, zei ik tegen Greg...
Vergeet niet dat we het tweede jaar zes extra afleveringen hebben gemaakt.
Dat zijn er dus twaalf, zes plus zes.
Zit je op accounting?
Maar we wisten niet of het na de vakantie nog verder zou gaan.
Ik moest een keer op de set zijn en toen waren Rainn en Steve er ook.
En toen zei Steve dat we blij moesten zijn dat we er 12 hadden mogen maken.
En we knikten en daar waren we inderdaad blij mee.
Maar nu zitten we in het derde jaar en komt er nog een vierde.
Het was onwerkelijk om aan aflevering vijftig te beginnen.
Dank je wel.
DVDRip: klooster Synchronisatie: DevilsBackbone